Hij is dood. De Vos die als een rode draad door mijn Vroege Vogels verleden liep. De allereerste keer dat ik tekenaar Peter Vos interviewde was tijdens 100e uitzending van het radioprogramma in het voorjaar van 1980. In de Ossestal van Kasteel Groeneveld in Baarn jureerde de toen 50 jarige kunstenaar klein kunst van luisteraars.

Jaren later wandelde ik met hem langs het strand in IJmuiden in het kader van onze estafette die voerde van 't Zwin naar Schiermonnikoog. Het gesprek ging vooral over vogels en de verdwaalde zeehond die we ontmoette op de pier. Toen Peter 60 werd ging de wandeling langs  zijn verzamelde werk. Tussen deze uitzendingen door bezocht ik hem in Utrecht om de vogels door te nemen. Daar hoorde altijd een glas rode wijn bij.

Rood was ook de kleur die bij mij paste vond Peter. Toen ik afscheid nam van Vroege Vogels kreeg hij van Natuurmonumenten de opdracht mij uit te beelden als vogel. Peter koos voor de roodborst: "ze zingen van de vroege ochtend tot de late avond, zelfs onder het llicht van een lantaarn. Je kunt niet om ze heen en de vrouwtjes hebben de grootste bek." Het is een prachtige collage geworden van allemaal roodborsten die gebroedelijk naast Siegfried Woldhek's groenling  in de kamer hangt.  Als ik 's avonds een glaasje rood neem  hef ik het glas richting roodborsten. Ik verbeeld me dat ik Peter's bromstem even hoor.

De interviews met Peter Vos kunt u hier beluisteren.