Twee keer in een jaar een hond van straat rapen is veel, zeker als je van honden houdt. Het speelt zich af in Frankrijk. Hoe zuidelijker je komt, hoe minder mensen om dieren lijken geven. Bij de eerste haarspeldbocht kroop iets over de weg. Het was een puppy, kruising tussen een boxer en een jachthond. Ze rook naar ammoniak wegens gebrek aan vocht.

Viaur                                                                                                                                                                              Maux (l.) en Rasta (r.)

We namen haar mee naar huis waar logee Saar en huishond Rasta voor de vuurdoop zorgden. Viaur - we hadden haar genoemd naar de rivier waar ze gevonden was -  gedroeg zich voorbeeldig. Ze bracht veel tijd op haar rug door en was slim en sociaal. Viaur is meegegaan met Saar want die was gewend om te delen. Deze zomer kwam Maux op onze weg, de drukke route departementale tussen Rodez en Carmaux. Waarschijnlijk is ze uit de auto gegooid, maar ze zal het niet navertellen. Na ruim een half uur hebben we haar te pakken gekregen. Doodsbang voor alles. Geen tatoe, geen chip, geen halsband. We namen haar mee. Rasta was verguld: zo'n mooi cadeau op zijn leeftijd: een vrouwtje labrador van nog geen twee jaar oud. Twee weken later was Maux loops. Ondanks de afgeknipte ballen was Rasta een geweldige minnaar. We woonden in een bordeel met Rasta als enige klant. Sindsdien zijn het maatjes. Saar en Viaur logeren nu chez nous sud. De twee Francaises zijn onafscheidelijk. Ze liggen samen op een deken en gaan samen op jacht. Viaur werd herkend door de mevrouw van het postkantoor. Waar we deze hond vandaan hadden? Zij had ook zo'n hond. Die was gevonden aan de oever van de Viaur. Ook een derde vondeling is getraceerd. Hij woont bij een familie in Teillet, op een steenworp afstand. Een heel nest gedumpt. Soms begrijp ik Fransen niet. De ene helft knuffelt honden dood, en de andere helft gooit ze weg. Onze Maux is adorable, een schoonheid met amandelvormige ogen. Iedere Fransman die haar ziet wil haar hebben. Wij hebben daar met Maux een heel andere afspraak over gemaakt. Die staat voor eeuwig in haar nek geent: met een chip.